شعر « 1 » لا تمدحنّ ابن عباد و ان هطلت * كفّاه بالجود حتّى جاوز الدّيما فهذه خطرات من وساوسه « 2 » * يعطى و يمنع لا « 3 » بخلا و لا كرما و چون به خراسان آمد بسى برنيامد كه وفات كرد و از عمر برخوردارى نيافت و صاحب عباد او را در آن معنى مىگويد : شعر أقول لركب « 4 » من خراسان و افدا * أمات « 5 » خوارزميّكم « 6 » قال « 7 » لى نعم فقلت اكتبوا بالجصّ « 8 » من فوق قبره * ألا لعن الرّحمن « 9 » من كفر النّعم حكايت ( 2 ) آورده‌اند كه چون طاهر ذو اليمينين در خدمت « 10 » مأمون « 11 » قربتى « 12 » حاصل كرد « 13 » و تمامت اشغال را ضبط كرد « 14 » ، و احمد ابو خالد كه وزير بود در منصب وزارت آثار كفايت به اظهار مىرسانيد و ميان طاهر و احمد مصادقت به كمال بود ، و هرچه كردندى به موافقت و مشورت يكديگر

--> ( 1 ) - مپ 2 : نظم و نثر ( 2 ) - بنياد : وساوس ( 3 ) - مج + يخاف ( 4 ) - متن و مج : اركب ( 5 ) - متن : اماما ، بنياد : امامات ( 6 ) - متن و مج : به خوارزمكم ، بنياد : حوالى معكم ( 7 ) - متن : قاله ، مج : قيل ( 8 ) - مج : ما بجص ( 9 ) - متن و بنياد : اللّه ( 10 ) - مپ 2 و مج + امير المومنين ( 11 ) - مپ 2 - مأمون ( 12 ) - مپ 2 : قربى ( 13 ) - مپ 2 : شد ( 14 ) - مپ 2 - و تمامت اشغال را ضبط كرد